„Echoes” to krótki film, który nakręciłem w Melbourne. Bez klienta, bez briefu i bez deadline’u, czyli bez wszystkiego, co na co dzień wyznacza mi ramy pracy. Traktuję go jako wentyl dla artystycznych zapędów, na które w projektach komercyjnych rzadko jest miejsce. To świat niejednoznaczny, intrygujący i wielowymiarowy. Film nie prowadzi widza za rękę i nie daje gotowych odpowiedzi. Zostawia pytania otwarte, a uchylone drzwi zapraszają do samodzielnej interpretacji. Takie projekty są dla mnie poligonem. Sprawdzam na nich, jak budować nastrój samym obrazem i dźwiękiem, jak prowadzić kadr bez słów i ile można powiedzieć, pokazując mniej. Potem zabieram to do pracy z markami, bo dobra reklama też częściej trafia emocją niż listą zalet produktu.